Reiservaringen

Hey,
Dinsdag 23 april was het dan eindelijk zover, we gaan naar Zuid Afrika!
Het was een lange maar gezellige reis, eerst met een busje naar Schiphol dan met het vliegtuig naar Johannesburg en dan met een ander busje naar Pretoria.
Het is echt een super mooi land in verschillende opzichten, ik vond het echt heel erg gaaf. We hebben heel erg veel mee gemaakt van een escorte van de politie tot een bezoek aan een safari park. Er is geen speciaal moment waarvan ik heb ja dat vind ik nou het leukst, wel vond ik 30 april de meest indrukwekkende dag. Op deze dag was onder andere de troonwisseling, maar dat maakte het deze dag niet het meest indrukwekkend. Deze dag bezochten we de hospice, dat was een heel bijzondere ervaring. Toen we de medische spullen overhandigen geloofde die vrouw haar ogen niet, ze bleef maar met haar handen voor haar mond staan. Dat was echt heel mooi, maar toen we naar binnen gingen kreeg iedereen van het team het zwaar. Je zag die pijn in de ogen van de patiënten, ze straalde de dood gewoon uit. Ook vroeg een meisje die daar lag hoe het met ons ging, we zeiden dat het goed met ons ging en  vroegen meer voor de vorm dan dat we het echt wilde weten aan haar hoe het met haar ging,  hoe het met haar ging.  Ze antwoordde toen  ‘het gaat goed’. Dat moment waren wij helemaal versteld,  hoe kan je dat nou zeggen! Je ligt daar op sterven en je zegt dat het goed gaat? Dit alles had heel veel indruk gemaakt op ons . We hebben ook hele vrolijke dingen meegemaakt, voorbeelden hiervan zijn de Bible school en de vele voetbalpotjes. Wij en de kinderen hadden daar zoveel lol in, dat was echt fantastisch. Ik heb echt heel veel van deze reis geleerd, ik kijk nu heel anders tegen dingen aan. We hebben ook kinderen leren vermaken met eigenlijk niks, en je hoeft niet rijk te zijn om gelukkig te zijn. Nou weet je dat al wel maar nu besef je dat pas echt. Je kunt daar 2 weken geen tv kijken en niet whatsappen of op de computer maar je mist het echt niet. Je leert daar echt wat waardevol voor je is, en wat je echt nodig hebt en wat niet. Het is echt iets om nooit te vergeten!

Groetjes, Kiki


‘Hoe vond je de reis?’

Ik vond de reis naar Zuid-Afrika geweldig! Ik heb er veel dingen gezien van het land, de mensen en de gebruiken daar. Ik vond het leuk om er naar toe te gaan, en goed om de grote verschillen in de wereld te zien. Want als je daar door een sloppenwijk rijd dan zie je mensen die bijna niks hebben, maar op elke hoek van de straat verkopen ze coca cola en mobile abonnementen. De verschillen zijn zo groot!

‘Wat vond je het meest indrukwekkend?’

Ik vond het meest indrukwekkend dat de mensen daar zo dankbaar zijn. De kinderen aan wie we de voetbalspullen hebben gegeven reageerden zo enthousiast. Ze waren al dankbaar voor een beker water en een appel. De mensen in de hospice waren zo blij met alle medische spullen die we gebracht hadden.

 ‘Wat heb je geleerd/wat ga je ermee doen?’

Ik heb geleerd hoe de mensen daar leven, en hoe groot de verschillen daar zijn. Hierdoor ben ik me nog meer bewust van hoe goed wij het in Nederland hebben.

Robert


Terugblik op de reis

De reis vond ik geweldig, het was een hele bijzondere maar indrukwekkende ervaring! We hadden het gezellig met elkaar en leerden hele vriendelijke en bijzondere mensen kennen. Het meest indrukwekkend vond ik dat Henk vertelde over een 11-jarig meisje, ze heeft gescheiden ouders en woont nu bij haar oma en moeder. Die zijn vaak dronken, ze wordt hardhandig aangepakt en kan vaak niet naar school omdat ze op een kleinkind van iemand moet passen. Toen ze een shirt van ons kreeg, was ze zo dankbaar dat ze begon te zingen:‘I’m not forgotten, God knows my name!’ Dat meisje heeft een tekening als bedank voor mij gemaakt. Dit vond ik heel indrukwekkend. Ik heb geleerd dat je niet al die rijkdom nodig hebt om blij te zijn, mensen in Zuid-Afrika zijn zo dankbaar, met alles. Zelfs met door ons gevouwen papieren bootjes. Ondanks alles blijven ze maar lachen, ik denk dat we hier veel van kunnen leren. In Nederland zijn we snel jaloers en hebberig, we zien niet eens in hoeveel geluk we hebben. Nadat ik dit gezien heb, ben ik misschien alleen maar dankbaarder met alles wat ik hier heb en waardeer ik dit ook meer. Een reis om nooit te vergeten!

Michelle


Reisverslagje

Tijdens de 10 dagen dat we in Afrika waren, heb ik van alles wat we hebben meegemaakt waanzinnig genoten! Ik vond de reis vooral bijzonder en veel indrukwekkender dan ik had verwacht. Het heeft natuurlijk heel erg geholpen dat ons team zo super gezellig is en zo graag iets wilde doen! Ik heb 10 dagen lang genoten van Zuid- Afrika, team Afrika en de mensen die we hebben ontmoet.

Alles wat we hebben meegemaakt is voor mij om nooit meer te vergeten. Wat het meeste indruk op mij heeft gemaakt is dat de kinderen blij zijn en vol levenslust terwijl zij niets tot weinig hebben. Dat heeft heel erg indruk op mij gemaakt. Toen we bij de bijbelschool waren heb ik met open mond en oren geluisterd naar het uitbundige gezang van de kinderen. Dit vond ik echt heel erg bijzonder om mee te mogen maken.

Ik heb geleerd dat je met weinig al heel blij en vrolijk kan zijn. Tijdens het bezoek bij Cello thuis vertelde hij  dat hij gelukkig is zonder dat hij veel heeft. Ik besefte toen pas dat ik echt  gelukkig kan zijn met minder/weinig. Nu weet ik pas echt dat ik het heel goed heb thuis en het niet normaal is dat je onder de douche gaat staan en er een lekkere warme waterstraal uit komt.

Maaike


De reis was sowieso het hoogtepunt van de hele expeditie. We hebben eindelijk kunnen zien waarvoor we het hele jaar hard hebben gewerkt en het was heel bijzonder. We hebben heel veel dingen gedaan en ook heel veel mensen en kinderen kunnen helpen en blij gemaakt. Als we een voetbalshirt aan iemand gaven werden ze meteen heel erg blij en de volgende dag had bijna iedereen het shirt aan. Dat vond ik wel heel lief. Ik vond het heel indrukwekkend dat een meisje dat thuis verwaarloosd was zo dankbaar was met het voetbalshirt dat ze begon te dansen en liedjes te zingen om God te bedanken omdat ze niet vergeten was. Dat vond ik heel mooi om te horen en dat raakte me heel erg.

Ik heb heel veel geleerd van de reis. Bijvoorbeeld dat de kinderen daar gelukkiger dan ons zijn met bijna niets en wij minder gelukkig met bijna alles. Dat heb ik ook meer beseft na deze reis. Ik heb – en ik denk dat we dat allemaal hebben – nu meer besef van hoe goed wij het eigenlijk hebben en dat we soms wel wat dankbaarder mogen zijn. Ik ben heel erg blij dat ik deze reis heb mogen maken en dat ik iets heb kunnen betekenen voor de mensen en kinderen die het minder goed hebben dan wij. Ik zal het nooit vergeten!

Sterre


Hee allemaal!

Vandaag is het twee dagen nadat we weer zijn geland in Nederland.
Die dag ging ik uiteten en vandaag vierde ik mijn verjaardag en natuurlijk was het grote onderwerp mijn reis!
Ik denk er steeds aan want ik vond het echt geweldig! Hoe gezellig het team met elkaar was, bijvoorbeeld op mijn verjaardag toen we ‘opbleven’ tot twaalf uur om mij te feliciteren en de hele kamer vol lag met ballonnen of de lange busritten die we doorbrachten met schreeuwen, weerwolven en vlechten.
En wat voor geweldige dingen we hebben gedaan, zoals het ontmoeten van de farmchildren die mijn naam konden onthouden en me van ver weg herkenden.  Hoe we met ze hebben gespeeld en hoeveel mensen we spullen hebben kunnen geven die we met keihard werk hadden opgehaald.
Het meest indrukwekkende vond ik en ik denk ook wel een paar anderen het verhaal wat Henk vertelde, over een meisje die thuis geen liefde kreeg en toen ze van ons voetbalkleren kreeg ze zo gelukkig ermee was en een liedje van de zondagsschool zong ‘I am not forgotten, God knows my name’ en nog veel meer dingen die ik zo indrukwekkend vond!
Ik heb van deze reis vooral geleerd hoe behulpzaam, dankbaar en gelukkig mensen kunnen zijn en hoe weinig je daarvoor nodig hebt.
Wat ik daar mee ga doen is vooral leren van deze expeditie en dit later in mijn leven maar ook nu op dit moment al gebruiken. Dankbaar zijn voor alle spullen die ik heb en liefde die ik krijg. Ik vond de reis 10 dagen om nooit en echt nooit te vergeten!
Ik zie dit als beloning voor het harde werk wat wij dit jaar hebben gedaan en alles wat wij hebben doorgestaan want wij heten niet voor niets ‘het probleemteam’ zoals wij onszelf noemen want wat wij allemaal hebben beleefd kan geen een team ons nazeggen. Gelukkig kunnen we er hard om lachen met zijn allen en kijk ik positief terug op deze reis.

Groetjes Rebekka


Hoe vond je de reis?

Om te beginnen met de vlucht: het was nog best ver vliegen, ik had het niet zo lang verwacht. Maar gelukkig hadden we een schermpje om films te kijken. Ik vond Jaqs en Brian erg vriendelijk en gastvrij en bij hun slapen was echt fijn. Dat was echt luxe. Voor de rest moesten we erg lang in de bus heen en weer rijden, dat was wat minder. Het personeel van Jaqs en Brian die ook meehielp aan het project was leuk. De lunch tijdens het werk aan het project was lekker. Ons eigen expeditie team was ook erg leuk, we waren een hecht team met elkaar. Het avondeten vond ik alleen niet zo lekker.

Wat was er bijzonder?

Toen we de voetbalshirtjes en voetbalbroekjes uitdeelden aan de kinderen, was er een meisje die echt heel erg gelukkig werd en begon plotseling te zingen: “ I’m not forgotten, I’m not forgotten, I’m not forgotten, God knows my name.”

En in de hospice zagen we mensen liggen en aan hun gezichten kon ik hun pijn aflezen. Toen ik een kamer binnen kwam zag ik een meisje dat zich probeerde om te draaien maar dat kon ze niet eens omdat ze zoveel pijn had. Dat vond ik erg indrukwekkend.

Wat heb je geleerd en wat ga je ermee doen?
Dat de wereld groter is dan Europa en Nederland. En zelfs in een land als Zuid Afrika zijn de verschillen enorm groot. Een school in een stad als Pretoria was groot en had allemaal sportvelden. En dan rijd je 430 km de andere kant op en dan kom je op een andere middelbare school die heel klein was en pas op 1 km lopen een voetbalveld had. Ik wil graag vaker helpen met projecten net zoals dit. Ik ben benieuwd of ik nog meer kan helpen om de verschillen in de wereld wat kleiner te maken.

Tristan


Reisconclusie

Ik vond de reis naar Zuid-Afrika heel bijzonder. Dit ga je niet vaak meemaken in je leven. Een voorbeeld is het rijden op een olifant. Dit zie je bijna nergens. Ook de gezichten van die kinderen waren heel mooi om te zien. Als je ze iets gaf zoals kousen, dan waren ze hier (voor ons) abnormaal blij mee. Later kwam een man ons vertellen dat een kindje die een shirt kreeg een liedje ging zingen. ‘ I’ am not forgotten, God knows my name’. Wat ik hier zo mooi aan vond is dat later bij de bijbelschool bleek dat kinderen dit liedje ook zongen als dankbaarheid naar god dat zij niet vergeten waren.

Ik vond dit het indrukwekkendste moment van de reis, een echt kippenvel moment.

Ook van het geven van de voetbalclinic en het spelen met de kinderen heb ik genoten.

Naast deze contacten met de plaatselijke bevolking was er natuurlijk ook de prachtige natuur. Het zien van de wilde dieren zoals neushoorns, krokodillen, olifanten en giraffen maar ook mooie landschappen was heel bijzonder. Ik heb wel geleerd dat hygiëne erg belangrijk is. Dus voor het eten goed je handen wassen is iets waar ik nu meer aan denk dan voor deze reis naar Zuid-Afrika. En dat wij zo blij moeten zijn met de luxe die we hebben. Je weet wel dat ze het daar niet breed hebben maar als je het ziet dringt het pas echt tot je door. Ik probeer nu mijn eigen dingen meer te waarderen. Maar om eerlijk te zijn, zodra ik op Schiphol stond was de luxe meteen weer zo normaal. Ik zal dus wel moeite moeten doen voor dat waarderen.

Quido Heerschop


 Hoe vond je de reis

Op 23 april was het dan eindelijk zover, we gingen naar Zuid-Afrika! Voor mij was het de eerste keer met het vliegtuig, dus was de reis er naartoe al best spannend. De eerste paar dagen sliepen we bij Jacs en Brain. Ik vond hun en hun families erg gastvrij en vriendelijk. We hebben deze reis leuke dingen gedaan, maar ook ons ingezet voor het project. Hierdoor heb ik veel mooie en indrukwekkende dingen gezien, die ik zeker niet snel zal vergeten. Ook hebben we veel vriendelijke mensen ontmoet, die ik ook niet snel zal vergeten. Ik vond de reis dus een groot succes.

 Wat vond je het meest indrukwekkend

Van onze reis vond ik ons bezoek aan de krottenwijk het indrukwekkends. We mochten namelijk ook in iemands huis kijken. Hierdoor kreeg ik wel een goed beeld van hoe ze daar leven, en hoe dat verschilt met wat wij gewend zijn. Ook hier zag je dat de mensen niet veel hebben, maar toch nog gelukkig zijn en dankbaar zijn voor wat ze hebben. Ook vond ik ons bezoek aan de hospice erg indrukwekkend.

Wat heb je geleerd/wat ga je ermee doen

Ik heb tijdens expeditie en onze reis best veel geleerd. Zo heb ik van onze expeditie geleerd beter samen te werken. Ook heb ik geleerd dat een goede communicatie belangrijk is, wil je dat dingen goed gaan. Door onze reis heb ik geleerd dingen beter te waarderen. Dat meer spullen of dingen niet meteen betekenen dat je gelukkiger bent. Maar dat je ook met weinig spullen of dingen gelukkig kunt zijn. Ik besef dus meer hoe goed wij het hier hebben en waardeer de kleinere dingen meer. Ik zal dit mijn hele leven bij mij houden en andere vertellen wat ik heb geleerd. En natuurlijk al mijn verhalen delen.

Iris


 Hoe vond je de reis?

Ik vond het erg bijzonder, het is niet te beschrijven in woorden. Je moet het zien met eigen ogen, meemaken. Je kunt het navertellen, maar niemand snapt het precies. Alleen jij, je hebt het zelf meegemaakt. De reis heeft ons team nog closer gemaakt dan dat het afgelopen jaar al is geworden.
De reis naar Afrika was prima te doen (ruim 10 uur) dankzij de computerschermpjes in ons vliegtuig, ook was er voldoende drinken en eten wat je kreeg en zelf kon pakken. De terugreis vond ik vermoeiender, onder andere omdat ik ziek was.

Wat was er bijzonder?

Bijzonder was dat in de hospice, bij de laatste kamer die we bezochten, de meneer die daar lag begon te huilen toen wij binnenkwamen. Daar werd ik zelf ook lichtelijk emotioneel door geraakt.
Een ander moment wat ik bijzonder was, was dat Cello ons zijn huis liet zien. Hij heeft niks, maar hij was zo blij en trots op hetgeen wat hij had en hij wilde het ook met alle geweld laten zien. Zo kan het ook, dacht ik. Wij zijn van die altijd alles willende Nederlanders, we willen altijd maar meer. Cello is er gewoon al trots op dat hij zichzelf een paar akkoorden heeft leren spelen, op zijn gitaar (naast een oude tv het enige wat hij heeft).

Wat heb je geleerd, en wat ga je ermee doen?

Een belangrijk ding wat ik heb geleerd is het omgaan met eten. Ik eet nu gewoon op wat ik krijg, want ik weet dat in Afrika de kinderen daar een moord voor zouden plegen, dan ga ik niet zeggen: “Gooi maar weg.” Dat vind ik niet kunnen!
Ook heb ik geleerd te respecteren wat ik heb. Dat is nog steeds moeilijk, maar nadat ik in Afrika ben geweest, kan ik wel meer dingen die ik heb respecteren; de kinderen uit het krottendorp zouden dit in hun stoutste dromen nog niet kunnen dromen

Leonie


Wat vond je van de reis

ik vond de reis heel indrukwekkend, leuk en mooi. We hebben zoveel bijzondere en mooie dingen meegemaakt. We hadden soms wel ongeluk (beroving, rechtbank etc.) maar dat kon de sfeer niet drukken! Het was een bijzondere reis!

Wat is het meest indrukwekkende geweest

het meest indrukwekkende was toch wel de zondagsschool. De kinderen die daar heen gaan komen meestal uit slechte gezinnen. Je ziet dat ze uit dat ene uurtje in de week heel veel kracht putten om door te gaan. Ook was het contrast tussen arm en rijk in Zuid-Afrika heel indrukwekkend. Het was raar om te zien dat naast een krottenwijk een huis met 5 verdiepingen en een zwembad staat.

Wat heb je ervan geleerd/wat neem je mee

ik heb heel veel geleerd. De mensen en kinderen zijn anders, leven anders, gedragen zich anders, maar toch zijn we hetzelfde. Wij krijgen alleen meer kansen en daarvoor moeten wij dankbaar zijn. Dat neem ik mee, dankbaarheid en heel veel mooie herinneringen. (en ook een klein beetje Afrikaans)

Baje baje danki voor de mooie reis!

Maartje


 Reisverslag Zuid-Afrika

De reis naar Zuid-Afrika was geweldig. We hebben veel dingen meegemaakt en gedaan.  Werken aan  project,voetbaltraining gegeven, op safari gegaan en nog veel meer.  Het meest indrukwekkende vond ik de zondagschool,  omdat alle kinderen uit de hele omgeving hier naar toe gaan. Toen we ernaar toegingen kwamen er een paar kinderen achter onze bus aan rennen omdat ze de bus naar de school hadden gemist, dus ze wouden eigenlijk wel heel graag.  We hadden ze toen in de bus laten zitten, en we namen ze mee naar de school. Toen we daar waren moesten we op iemand wachten en gingen de jongens dus voetballen met de andere jongens. Toen ze begonnen waren, verbaasde het me weer dat alles via zingen gaat. Heel veel liedjes worden er gezongen en bijna iedereen doet mee, ook heeft iedereen er plezier in.  Door dit alles vond ik het wel een indrukwekkende gebeurtenis.  Ik heb veel geleerd, maar het belangrijkste is denk ik wel dat je blij moet zijn met wat je hebt. Ik loop vaak te zeuren dat ik iets wil, maar die kinderen daar zijn echt heel blij terwijl ze bijna niks hebben.  Ik snap nu dat ik mezelf niet zo moet aanstellen en gewoon blij moet zijn met wat ik heb en soms krijg.

Quinten


Het was een geweldige en leerzame reis. Het bijzondere van deze reis was voor mij vooral om te zien hoe dankbaar de mensen daar zijn. Wij hebben hier zo veel en zijn niet snel gelukkig. De mensen daar die niet veel hebben zijn juist gelukkig. Wat ik ook heel mooi vond om te horen was dat toen wij voetbalshirts gingen uitdelen, er een meisje was en ze zong toen ze het shirt had gekregen ‘I’m not forgotten, god nows my name’. We hebben natuurlijk ook nog meer bijzondere dingen gezien en gedaan. Wat ik ook heel indrukwekkend vond was de hospice voor aids patiënten. Toen we daar aankwamen en de ingezamelde medische spullen gaven ontmoette we een vrouw. Ik vond het echt heel goed van haar dat ze zich zo voor de patiënten inzette. Je hoort wel over acties tegen aids hier in Nederland op de televisie, maar ik wist niet echt wat het inhield. Het raakte mij echt toen ik de mensen daar zag. Het leerzame van deze reis vond ik vooral om het land Zuid-Afrika te leren kennen, en de mensen. Ook vooral het verschil tussen arm en rijk. Het was zo raar om te zien dat de zwarte mensen langs de weg liepen en de blanke mensen in de auto’s reden. Daar moest ik eerst het meest aan wennen toen in ik Afrika was. Wat ik er mee ga doen? Geen idee. Ik weet wel dat ik heel anders ben gaan kijken tegen bepaalde dingen aan. Het is niet zo dat ik er mijn beroep of zoiets van wil gaan maken. Wel weet ik dat ik zeker nog een keer terug wil naar Zuid-Afrika!

Lisette

Dag 10 – donderdag 2 mei

De wekker stond vandaag om kwart voor 7. Toen hadden wij ons laatste ontbijtje bij Berg en Dam, we hebben er heerlijk van genoten. We hebben de slaapzakken waarin we hebben geslapen, en de fleecedekens en de kussens in de pickuptruck van Mariekje gelegd, die zal zij nog uitdelen bij een township. Toen zijn we met z’n allen de bus ingegaan, zijn we in 10 minuten naar de garge gereden. Daar kwamen we voor een extra band, maar daar bleek dat we 4 lekke banden hadden waarvan er 6 plat waren. We hebben anderhalf uur moeten wachten, dus nog maar even naar de supermarkt. Toen euh gingen we weer de bus in, die ondertussen gemaakt was. Daarna hebben we flink liggen tukken in die auto, en niemand zag dat we dwars door Bethlehem kwamen. We gingen lunchen, het was heel lekker. En toen hebben we nog een uur in de auto gezeten, toen gingen we naar de Union buildings, en daar hebben we allerlei leuke spulletjes gekocht, maar voordat jullie dit lezen, hebben jullie deze al gezien. Nog 20 minuten in de auto waar we al zeer veel uren hebben doorgebracht (ons had ons gatvol van), waren we bij Jacs z’n huis, hier kregen we een heerlijke tomatensalade. Ook hebben we nog naar een prachtige zonsondergang gekeken. Dus cirkel was rond. Heerlijk gegeten, weer de bus in, emotioneel afscheid, eerst van Jacs en Martie en Brian en Janel en Tarien en alle honden en Jacsie. Oubaas Blauw bracht ons met gevaar voor eigen leven naar het vliegveld. Daar werd het afscheid ons wel wat te “zwaar”. Hij had zelf wel z’n buik vol van die Nederlanders. De bus was leeg, toen hebben de mensen die hun dingetje gesealed wilden hun dingetje gesealed en toen naar de supervriendelijke douane, nog wat geshopt, en naar de gate, alwaar wij nu dit verslag schrijven.

 

Baie bye!

Dag 9 – woensdag 1 mei

Vandaag zijn we weer vroeg opgestaan om een dagje naar het Golden Gate park te gaan. Quido en meneer Schoon konden helaas niet mee, omdat zij een beetje ziek zijn geworden. Het was ongeveer anderhalf uur rijden en onderweg zijn we nog even bij een kunstenaarsdorpje gestopt om even rond te kijken in de winkeltjes en souvenirs te kopen. Het was een heel leuk dorpje met hele leuke winkeltjes.

Aangekomen in het Golden Gate park hebben we stukken met de bus rondgereden om landschappen te bekijken en ook stukjes gelopen. We hebben nog wat zebra’s en apen gezien. Tussen de middag hebben we geluncht op een soort camping met braai. Degene die wilden konden naar de camping lopen en de anderen gingen mee met de bus. Met de wandeling hebben we een riviertje overgestoken, naast een hele hele hoge berg gestaan en onder een druppelende berg gelopen.

Na de lunch werd er nog een wandeling door de bergen gemaakt, maar wij (Rebekka en Sterre) bleven op de camping. Er was een vrouwelijke baviaan die de hele tijd over de camping rondliep. Eerst ging ze in een auto en daarna rende ze naar een tent om daar een tas met eten te stelen. Wij gingen in een riviertje op stenen liggen zonnen en terwijl we dat aan het doen waren kwam opeens de baviaan langs ons rennen. Ze was nog geen 2 meter bij ons vandaan!

Na ongeveer een uur werden we geroepen en gingen we weer naar huis. Op de terugweg lag bijna iedereen te slapen. Rond half 5 waren we weer bij het kamp aangekomen. Maaike, Lisette, Sterre en Rebekka zijn nog even het meertje bij het kamp ingeweest en daarna hebben we de douche van de jongens gestolen omdat onze douche gloeiend heet was. Daarna hebben we onze koffers ingepakt en helemaal klaargemaakt voor morgen. We zitten nu met de meiden in de “kantine” te schrijven in onze schriften en we gaan zo braai eten.

 

Lekker slaap xx

Sterre en Rebekka

Dag 8 – dinsdag 30 april

Hallo allemaal,

Vandaag begonnen we de dag om kwart voor 7. Voor het ontbijt werd er luid voor Rebekka gezongen, zowel in het Afrikaans als in het Nederlands. Ze is jarig vandaag! Vijftien jaar, we hadden de hele kamer gevuld met opgeblazen ballonnen en slingers. Na het ontbijt gingen we eerst naar een Township. Marietje een vrouw die ons begeleid kende een man genaamd Cello. We hebben Cello al eerder ontmoet hij was ook in de bible school, en was hij er dus weer om ons dingen te laten zien. We zijn in een kerkje geweest, waar we met zijn allen in een kring moesten staan en Cello ging bidden. De kerk leek een beetje op een circustent.Daarna moesten we allemaal iets in het gastenboek schrijven, zodat ze konden laten zien dat wij er waren geweest. We gingen vervolgens naar een heel klein huisje van golfplaten, dit was de school van de kinderen. Er was ook een klein groentetuintje naast. Dit alles was gemaakt door de pastor van de kerk. Daarna gingen we naar een begraafplaats, ook daar zag je het verschil tussen arm en rijk goed. Sommige delen waren heel erg mooi en andere delen hadden net zo goed een vuilnisbelt kunnen zijn. Dat begraafstenen mooi zijn, heeft te maken met voorouderverëering. Als ze hun voorouders niet goed behandelen, zullen zij het zelf slecht krijgen. Er stonden ook gewoon paarden te grazen tussen de graven, heel bizar was dat.  Dat vinden we best wel erg eigenlijk.
Vanaf de begraafplaats konden we het landje Lesotho zien, er is ons verteld dat het heel erg verschilt met Zuid Afrika. Nadat we de begraafplaats gezien hadden gingen we naar Cello zijn huis, dat was echt indrukwekkend. Hij woonde in een golfplaten huisje met aan de wand allemaal reclamekrantjes die diende als isolatie. Die mensen hebben bijna niks maar wat ze hebben willen ze graag laten zien. De TV stond dan ook dag en nacht aan haha. Ook cello had een elecktrische gitaar.

Het viel ons op dat deze mensen even gelukkig zijn als wij, ook als zijn ze vele malen armer. We vertrokken met het busje naar de hospice. We overhandigden de medische spullen, ze waren er erg dankbaar voor. De vrouw van de hospice stond maar met haar handen voor haar mond. ‘Thank you, thank you.’ Daarna kregen we een rondleiding. We gingen naar verschillende kamers waar aids-patiënten lagen. Het was heel indrukwekkend, vooral de mannen in de laatste kamer zorgde voor veel medelijden. Sommige hielden het dan ook niet droog. En dan te bedenken dat ze bijna allemaal hele kleine kinderen hebben. Een meisje was maar 26 jaar. We hoorden dat er in deze provincie 78% van de bevolking met het hiv-virus besmet is, dit was erg schokkend. Na de hospice vertrokken we naar het project om te lunchen, nasi met satésaus en hotdogs. Daarna gingen we aan het werk. Sommige gingen schilderen, andere hielpen met het opvouwen van het isolatiemateriaal. Om ongeveer 3 uur vertrokken we naar het verblijf om pannekoeken te bakken, want wij moesten vanavond koken. Lisette, Leonie en Michelle bleven nog schilderen en brachten de kinderen van het krottenwijkje naar huis. Deze kinderen komen namelijk elke dinsdagmiddag spelen en wat eten. Zij bleven omdat, ze de vorige middag door aangifte niets hadden kunnen doen en wilden nog graag wat betekenen.  Het was een hele bijzondere dag, we kunnen moeilijk geloven dat dit onze laatste werkdag was.

Morgen gaan we naar een natuurpark en dan is het toch echt afgelopen. Het was allemaal erg bijzonder, dit zullen we nooit vergeten!

Groetjes, Kiki en Michelle.

Dag 7 – maandag 29 april

Ook vandaag begonnen wij de dag weer vroeg en zaten we al om half acht aan het ontbijt. Dit keer bestond het ontbijt weer uit weetbix. Na het ontbijt moesten we alle overige voetbalspullen sorteren en in de bus inladen. Dit ging vrij snel, omdat het hele team samenwerkten. We gooiden de schoenen en andere spullen over om ze snel in de bus te leggen.

Hierna gingen wij naar de kleuterschool. Toen we aankwamen stonden alle kinderen netjes op een kleedje. Hier hebben ze voor ons verschillende liedjes gezongen. Wij hebben daarna met de kinderen hoofd, schouders, knie en teen gedaan. Vervolgens gingen de kinderen naar buiten en hebben wij met ze gespeeld. Zo hebben we bellen geblazen en ballonnen uitgedeeld. Dit vonden de kinderen erg leuk. Zo zie je goed dat de kinderen hier, met hele kleine dingen al tevreden kunnen zijn.

Rond een uur of twaalf gingen we met voetbalspullen naar een andere school. Hier hadden ze meerdere klassen, van verschillende leeftijden. Hier hebben wij ongeveer een half uurtje mee gedaan met grade 9. In deze klas zitten kinderen van onze leeftijd, dus zo 14-15 jaar oud. Ze waren zo ambitieus en aardig! Nadat we dit hadden gedaan kwamen alle klassen een voor een naar buiten. Hier kregen ze van ons allemaal een kledingstuk. Zo kreeg de een bijvoorbeeld een voetbalshirt en de andere een voetbal broek. Ook hebben we de school een complete teamoutfits gegeven voor het schoolteam.

Hierna was het tijd voor lunch. Dit keer bestond de lunch uit brood en de soep. Na het lunchen gingen vier van onze teamleden en meneer Schoon naar het politiebureau, om aangifte te doen van hun gestolen spullen. De overige teamleden moesten hun handen uit de mouwen steken en aan het werk gaan. Er moesten namelijk dingen geschuurd en geverfd worden. We hebben hard gewerkt en het was heerlijk om echt te werken. Dit zullen we morgen ook weer doen!

Na het werken gingen we naar de lion farm. Hier hebben wij weer verschillende dieren gezien. Ook kregen de teamleden een kans om met kleine leeuwtjes in een hok te gaan. Dit was een bijzondere ervaring, omdat we dichtbij de leeuwtjes konden komen en ze mochten aaien. Dit was heel erg leuk!

Na verder gekeken op de farm, was het weer tijd om naar onze verblijfplek te gaan. Hier konden we niet veel later meteen heerlijk eten. Het avond eten bestond uit nasi (op zijn Afrikaans) en lekkere pindasaus. We hebben heerlijk gegeten en gekletst. Na het eten hadden we in de groepjes nog een moment om te praten over onze gedachtes en gevoelens over de expeditie. Dat was heel fijn omdat je er achter kwam wat voor gevoelens anderen hadden en of jij deze gevoelens kon delen.

Het was dus weer een mooie en goede dag, met veel nieuwe herinneringen en ervaringen.

Morgen gaan we naar een hospice met aids en HIV patiënten. Ook gaan we naar een township, dit is een soort krottenwijk. Het wordt dus weer een drukke en indrukwekkende dag.

Dag 6 – zondag 28 april

Er staat stond ons weer een leuke dag voor de boeg. Om half 8 zaten we aan het ontbijt(exact hetzelfde als gister) dat bestond uit melk, suiker en een brok cornflakes. Toen gingen we op weg naar de twee schuren die omgebouwd worden naar een school. We haalden hier onze spullen op om netten in de goals van het voetbalveld bij het township te hangen. Toen de kinderen ons aan zagen komen wilden ze graag helpen. Deze hulp was natuurlijk welkom, de netten hingen in no-time in de goal. We hebben een potje gevoetbald, maar 10 tegen 25 was niet echt eerlijk. Dus verloren we. Quido maakten trouwens wel een heerlijk panna, en Quinten scoorde 2x. Maarja de teamgenoten lieten deze prestaties ver van hen vandaan. ;-) . Toen gingen we terug naar de twee schuren. Na rustig in de schaduw/zon gelegen te hebben, hadden we het plan om een potje te gaan voetballen, maar de bal was weg, en dus gingen we de bal zoeken. Hij lag eerst onder de bus waar we in hadden gezeten, maar een paar kinderen van het township hadden de bal gepakt. Toen ze ons zagen kwamen ze naar ons toegerend om de bal te geven. Toen we de bal hadden vroegen ze wel om de bal, ze zeiden: soccerball please? Dus toen gaven we de bal aan de kinderen, en ze werden helemaal gek van blijdschap. Na een balletje getrapt te hebben, gingen we naar de bijbelschool. Voordat we naar binnen gingen, hadden we een rondotje gedaan met de kinderen daar. Toen gingen we naar binnen, en werden we voor de groep voorgesteld. We moeten voor de kinderen zingen, we deden hoofd schouders knie en teen. De grote merendeel van de kinderen deed mee. Daarna gingen we weer zitten in de zaal, en de kinderen gingen allemaal zingen. Toen het programma klaar was, gingen we balonnen uitdelen. De kinderen vonden dit echt geweldig, zie foto. Hierna gingen we de kinderen uitzwaaien, en gingen we richting huis. Eenmaal aangekomen hoorden we dat er gisternacht spullen waren gestolen. De meiden hadden in de ochtend al door dat er iets niet klopte, want het licht stond aan. Er waren voornamelijk schoenen gestolen, maar ook telefoons, laptops, en opladers. Hierna gingen we eten, drie soorten soep met brood en gedroogd vlees (biltong). De soepen waren, broccoli, pompoen en aardappelsoep. Hierna is iedereen ze eigen gang gegaan. Op naar de volgende dag.

 

De afgelopen dagen hebben we veel pech gehad: lekke banden, naar politie bureau en gestolen spullen en ga zo maar door. Maar vandaag was er niks mis met de reis, dus daarom: bedankt Blauw! ( onze buschauffeur, zie foto ) 

Dag 5 – zaterdag 27 april

Vandaag konden we best lang uitslapen voor ons doen: om 8 uur hoefden we pas klaar te zijn. We waren dan ook allemaal goed op tijd en we konden na een ontbijt dat bestond uit cornflakes vertrekken naar de kinderen op het sportveld. We kwamen daar natuurlijk niet zonder problemen aan: onderweg raakten de twee auto’s elkaar kwijt. Het duurde even maar gelukkig hebben we elkaar weer gevonden!

Toen we aankwamen zagen we als eerste een dorp vol golfplaathuizen. Dat wekte bij ons een grote indruk. Het was geen groot dorp, maar toch kwamen er ontzettend veel kinderen op het sportveld af, waar wij ons ondertussen verzameld hadden.

We deelden de enorme groep op in vieren en elke groep ging bezig met een spel dat met voetbal te maken had. We oefenden bijvoorbeeld pasen, balbeheersing en scoren. De kinderen waren heel enthousiast bezig en luisterden heel goed. Het taalverschil was geen probleem, omdat we vertalers hadden. Sommige kinderen (zelfs al vanaf zes jaar) verstonden ook Engels.

Na de spelletjes gingen we met de kinderen dansen. We dansten en zongen op liedjes zoals de Macarena en de Polonaise Hollandaise. Dat vonden de kinderen erg leuk en probeerden allemaal mee te dansen. Toen we de hoofd-schouders-knie-en-teen-dans deden, leerden de kinderen ons de Zuid-Afrikaanse versie daarvan. Na het dansen was het ongeveer twaalf uur. Iedereen was helemaal uitgeput door alle activiteiten en er was een pauze. De kinderen kregen wat te drinken en wat te eten. Ondertussen waren wij de voetbalspullen die we mee hadden genomen aan het uitzoeken om deze daarna aan de kinderen uit te delen.

De kinderen gingen in een cirkel zitten en kregen allemaal een voetbalshirt. Ze waren hier zó blij mee! Toen we klaar waren werden we uit dankbaarheid toegezongen door allemaal kinderen in FC Barcelona- en Ajaxshirts. Het was een bijzondere ervaring.

Dit herinnerde ons er aan waarom we nou écht aan deze expeditie meededen.

Hierna was het tijd om te lunchen voor ons en aangezien de band van de bus wéér lek was, gingen we lopend. We gingen lunchen bij de plek waar ons voetbalveld wordt gebouwd, ook komt hier een school. De lunch bestond uit koude pasta, broodjes en worstjes van de braai, en het smaakte allemaal heerlijk. Dit is de plek waar het allemaal echt zou gaan gebeuren. We zagen wel dat er veel werk te doen is. We hebben hier nog even geholpen met het isolatiemateriaal dat aan elkaar werd gemaakt, door de harde wind waaide het steeds weg en door erop te gaan liggen voorkwamen we dat. Dus door niks te doen hielpen we heel hard mee! We hebben de middag hier doorgebracht. ’s Avonds, toen het tijd was om naar huis te gaan, werden we nog voorgelezen uit de Zuid-Afrikaanse Bijbel en kregen we heerlijke, zelfgemaakte cakejes. Toen zijn we in de bus, die onderhand alweer gemaakt was, naar huis gereden. We schrijven dit wachtend op een heerlijk avondmaal, allemaal best moe natuurlijk.

Ondanks het harde werk wat ons te doen staat, zijn we nog steeds gemotiveerd!

Dag 4 – vrijdag 26 april

We maken nog wat mee!

Lieve ouders en vrienden,

Vandaag begonnen we wederom met vroeg opstaan, 6.15 uur. Iedereen ging zich klaar maken om vervolgens om 7 uur aan het ontbijt te zitten. Daarna pakte iedereen zijn koffer en gingen we met het busje op weg naar de supermarkt. Iedereen had een half uurtje om even iets voor zichzelf te doen. Na drie kwartier in de auto gezeten te hebben kwamen we bij het Olifanten park aan. We kochten kaartjes om 2 rondjes op een olifant te rijden, een grote olifant voeren en even de olifant ‘’aanraken’’. Na 20 minuten mochten we naar de olifanten toe. Je liep in een bak op de rug van de olifant met een begeleider. Het was’n groot, mooi dier te rijden! Iedereen was bezig met foto’s en filmpjes maken van elkaar, er zijn dus genoeg foto’s en video’s gemaakt. De leerlingen die nog een ‘’kusje’’ van de olifant wilden konden deze nog even krijgen. Maartje wilde graag als eerste een ‘’kusje’’ van de olifant. Ze kwam terug en haar hele wang zat onder de modder en viezigheid. Leonie volgde en pikte nog de laatste restjes van de slurf. Michelle kreeg ook een lekkere zoen van de olifant, maar was niet vies.

We gingen weer ons vertrouwde busje in, naar een souvenirs straatje. Hier werden we zowat de winkels in geroepen en gesleurd om de leukste souvenirs te kopen. We hadden geluk want alles was voor een ‘special price’. We hadden afgesproken om zo veel mogelijk af te dingen, hierdoor hebben we wat leuke souvenirs kunnen scoren. Toen we weer het busje in gingen werden de laatste spullen nog rennend naar ons toe gebracht met de hoop dat we iets gingen kopen.

 

Weer het busje in,waar we al veel uren hebben doorgebracht, op weg naar de eindbestemming! Rond half 4 stopten we voor de politie. Onze chauffeur had een heel lang gesprek met de politie. Uiteindelijk bleek dat onze chauffeur geen vergunning had om mensen te vervoeren. Ons teampje heeft een poos moeten wachten voor een stuk grond waarvan de buitenkant heel erg leek op een gevangenis. Maarja, wat ga je dan doen? We maakten foto’s met z’n alle voor de gevangenismuur, de meiden vlochten elkaars haar mooi in en we maakte contact met de kinderen die daar ook stonden te wachten. Aan het einde gaven we nog wat zelfgemaakte papieren bootjes aan de kinderen. De meiden moesten naar de wc… Er was geen wc papier dus gingen we keukenpapier halen in het busje. Toen we weer bij de wc waren aangekomen was de wc bezet en hoorde we opeens vreemde geluiden.. We vroegen ons af wat die man had gedaan in verband met het wc papier.

Nadat de man zijn busje terug kreeg en wij weer konden vertrekken gingen we op weg naar een 7 uur durende rit. We vermaakte ons prima in de auto. Rond een uur of 8 kregen we te horen dat we een lekke band hadden! Morgen naar de school met een lekke band?!

Uiteindelijk zijn we veilig aangekomen en hebben we heerlijke spaghetti gegeten. Nu heerlijk ons bedje in en morgen de school helpen!

Xxx

Maaike en Lisette

Vrijdag 26 april – 22.21 uur

Dag 3 – donderdag 25 april

Gisteravond gingen we slapen na een avondje braai, weerwolven op het dak en vallende sterren kijken. De volgende ochtend ging de wekker om 4 uur, want we wilden om 5 uur in de bus zitten om naar het safari park te gaan. Toen we allemaal netjes op tijd klaar stonden (‘mwah’ red.), moesten we op de bus wachten. Uiteindelijk reden we toch nog om 6 uur weg. Eerst gingen we onze koffers/tassen afzetten bij onze volgende slaapplaats. Daarna gingen we op zoek naar een plek om te ontbijten. We belandden uiteindelijk bij een supermarkt omdat het eten overal te vet was. De supermarkt was naast de Mac Donalds en het team kennende konden ze dat natuurlijk niet weerstaan. Er werden macflurry’s, milkshakes en muffins gekocht en opgegeten. Na het ontbijt reden we naar het safari park. Het was een lange reis, maar we hebben veel mooie dingen gezien! Zoals de zonsopgang, sloppenwijken (minder mooi) en mensen die langs de weg dingen probeerde te verkopen, zoals fruit.

Tijdens de reis hebben we geweerwolft, onze grote bezigheid. Er werd veel gelachen en het was erg gezellig!
Rond 11 uur kwamen we aan bij het safari park. Francois, een werknemer van Jacs en Brian ging met ons mee als gids. Onderweg vertelde hij van alles over Zuid-Afrika, over de dieren en de natuur. We moesten soms even zoeken, maar we hebben veel dieren gezien. We hebben zebra’s gezien en ook gnoe’s, kolibri’s, olifanten, giraffes, schildpadden, krokodillen, nijlpaarden, neushoorns, slangen, springbokken (het symbool van Zuid-Afrika) en wilde zwijnen.
Éen van de dingen die we hebben onthouden van onze gids is dat een olifant 60 kg uitschijt per dag. Dit hebben wij ook gezien want het lag overal.

Half 5 was onze toer afgelopen. We maakten bij de uitgang nog een groepsfoto en begonnen daarna aan de terugreis.

Aangekomen bij onze slaapplek stond de braai al voor ons klaar en konden we meteen aanvallen. We aten worst, grooooote stukken kip, salade, aardappeldingen en als toetje brownie met chocolade en vla.

De kamers werden klaargemaakt en er was ruimte genoeg. Wij, de meiden, delen met zijn negenen een kamer terwijl er drie kamers beschikbaar zijn voor ons.

De jongens hebben ook kennis gemaakt met Afrika en zijn met meer op hun kamer, sprinkhanen en andere beesten die zij vakkundig vermoorden.

We hebben na het eten in kleinere groepjes gezeten met een begeleider en de reis tot nu toe besproken. Ons groepje is: Tristan, Robert, Sterre en Rebekka met als begeleider mevrouw Heutink. We zaten lekker bij het kampvuur net als nu terwijl we dit verslag schrijven. We hebben onze verwachtingen, wensen en onderlinge socialiteiten besproken.

Iedereen is druk bezig met het vermoorden van insecten, het verhuizen van de spullen van de jongens die in het meiden gebouw komen slapen, het genieten van het kampvuur en het bijhouden van hun reisdagboek.

Morgen mogen we ‘uitslapen’ tot half 7 en iedereen is er gelukkig van omdat we tot nu toe vroeg opgestaan zijn. Morgen gaan we eerst naar het olifantenpark en rijden naar Ficksburg, waar we de rest van de week blijven.

 

We genieten tot nu toe heel erg van onze reis!
Hugs and kisses from Africa

“Sterre en Rebekka”

 

Dag 2 – woensdag 24 april 2013

Hallo allemaal!

Hier zijn we dan, eindelijk aan de braai in zuid-afrika! De wekker ging al om 5 uur, hup eruit en naar beneden. We liepen naar buiten en hadden nog nooit zo’n mooie zonsopgang gezien. We wisten toen we in het donker aankwamen niet dat het hier zo mooi was! Toen we beneden kwamen stond er al een heerlijk ontbijt voor ons klaar, heerlijke croissants met yoghurt en fruit. Daarna gingen we samen met Jaqs’ 15-jarige dochter, Tarin, in een busje naar school. We hebben onze eerste echte zebra gespot, jaja, gewoon in de achtertuin van iemand. De mensen hebben hier ontzettend veel grond bij hun huis! De uniformen lijken net op die van de stewardessen en stewards, we moesten helemaal aan schiphol denken. Het viel ons meteen al op dat niemand op de fiets kwam, er werd ons verteld dat dit te gevaarlijk hier is. Er zijn namelijk geen fietspaden. Ook liepen er overal donkere mensen midden op straat te flyeren, het was een bijzonder gezicht! Eenmaal aangekomen op school, moesten we even wachten, terwijl Tarin alvast naar haar lessen ging. We kregen een rondleiding van een vrouw over de sportvelden en de school. We hebben nog nooit zoveel sportvelden bij elkaar gezien! Hier gaan ze niet naar sportclubs buiten school, maar kunnen ze zich inschrijven bij een sport op school. Overal zagen we groepen leerlingen die aan het luisteren waren naar een speach, door leerlingen zelf gepresenteerd, zelfs op de sportvelden stonden groepen leerlingen te luisteren met elkaar. Toen we langs een groep leerlingen liepen, werden we in koor begroet! Er was onduidelijkheid over waar we heen moesten en toen werd Iris de tribune afgestuurd. Ze kreeg een interview en werd hard toegejuicht. Later zijn we in groepen ingedeeld van 5, 6 en 2 en hebben we de lessen gevolgd in verschillende klassen. Wij zaten allebei in de groep van 6, samen met de jongens. We werden meteen open ontvangen en naarmate we meer lessen hadden gevolgd, werd de band steeds beter. Er kwamen aan het eind al leuke grappen voorbij en vonden we het erg jammer om de school weer te moeten verlaten. Iedereen bekommerde zich om ons, we waren ook nogal interessant. We werden in de pauze door een groep meiden meegenomen en werden aan iedereen voorgesteld. Ook Tristan was erg populair bij de meisjes, haha. Het was erg grappig dat de mensen dachten dat wij ze niet konden verstaan en we gewoon antwoord gaven. We vonden het erg leuk om te zien hoeveel onze talen overeen komen met elkaar. Ze zijn hier wel beleefd, maar hebben dezelfde scheldwoorden als wij hebben haha. Een leuke regel daar is:’Ladies First.’ Er gaat geen jongen naar buiten, voordat de meisjes het klaslokaal hebben verlaten. We stonden op een gegeven moment te wachten bij de deur om iemand te volgen. Maar wij moesten maar voorop, want zoals we al zeiden:’Ladies First.’ Ze waren helemaal gek van de stroopwafels! Het was goed dat we eten mee hadden, want we kregen niet echt een buddy, wat we wel verwacht hadden. Maar uiteindelijk was het hartstikke leuk, want zo zat je steeds naast iemand anders. Aan het eind van de dag was de docent al lang het lokaal uit, maar bleven de leerlingen steeds maar in het lokaal wachten. Ze wachtten allemaal heel serieus en braaf op het gebed dat via de intercom werd uitgesproken. We vonden het erg bijzonder dat we gewoon met eten (een bakje patat (: ) in het klaslokaal mochten zitten. Ook zat iedereen gewoon tijdens de les op zijn/haar mobiel. De lessen waren trouwens ook 10 minuten korter dan bij ons. Aan het eind van de dag werd er gezellig afscheid genomen en verlieten we tevreden de school. Onderweg naar huis gingen we nog even geld opnemen, het ziet er zo leuk uit met de bigfive erop. Thuis hadden we wat vrije tijd en konden we onze spullen voor het project verzamelen en naar het zwembad van Brian’s huis gaan.

We kamen naar beneden om leuk met iedereen naar Brian’s huis te lopen door het weiland maar iedereen was al weg haha, we waren weer eens wat te laat (meisjes he haha).
We gingen daar fijn zwemmen maar werden wel aangevallen door 5 honden, zonder pardon werd er tijdens het zonnen leuk over ons heen gewandeld haha. (eigenlijk niet zo grappig maar ja). We zagen zo’n jongetje van een jaar of 2, een klein donker jongetje hij was eerst een beetje bang maar uiteindelijk gingen we met hem spelen. We hebben zijn vertrouwen gewonnen door hoofd schouders knie en teen te gaan dansen haha, Hij deed ons precies na, zelfs als we even moesten lachen, deed hij ons na. Na een heerlijk relaxed middagje zitten we nu gezellig aan een lange tafel buiten te wachten op de braai. Jac’s heeft ook nog een mooie presentatie over Zuid Afrika gehouden, en ohja we hebben nog een super leuke sleutelhanger met een klein berichtje erbij gekregen!
Met een prachtig uitzicht vanaf het huis, dat op een berg staat, 5 badkamers tot onze beschikking (met hele grote douchekoppen), kleurrijke kamers en ontzettend lieve mensen, vinden we het toch nog wel erg jammer dat dit onze laatste avond hier is. Morgen op safari, supergaaf! We hebben er onwijs veel zin in, tot snel!

Groetjes uit Afrika, Michelle en Kiki.