Dag 5 – zaterdag 27 april

Vandaag konden we best lang uitslapen voor ons doen: om 8 uur hoefden we pas klaar te zijn. We waren dan ook allemaal goed op tijd en we konden na een ontbijt dat bestond uit cornflakes vertrekken naar de kinderen op het sportveld. We kwamen daar natuurlijk niet zonder problemen aan: onderweg raakten de twee auto’s elkaar kwijt. Het duurde even maar gelukkig hebben we elkaar weer gevonden!

Toen we aankwamen zagen we als eerste een dorp vol golfplaathuizen. Dat wekte bij ons een grote indruk. Het was geen groot dorp, maar toch kwamen er ontzettend veel kinderen op het sportveld af, waar wij ons ondertussen verzameld hadden.

We deelden de enorme groep op in vieren en elke groep ging bezig met een spel dat met voetbal te maken had. We oefenden bijvoorbeeld pasen, balbeheersing en scoren. De kinderen waren heel enthousiast bezig en luisterden heel goed. Het taalverschil was geen probleem, omdat we vertalers hadden. Sommige kinderen (zelfs al vanaf zes jaar) verstonden ook Engels.

Na de spelletjes gingen we met de kinderen dansen. We dansten en zongen op liedjes zoals de Macarena en de Polonaise Hollandaise. Dat vonden de kinderen erg leuk en probeerden allemaal mee te dansen. Toen we de hoofd-schouders-knie-en-teen-dans deden, leerden de kinderen ons de Zuid-Afrikaanse versie daarvan. Na het dansen was het ongeveer twaalf uur. Iedereen was helemaal uitgeput door alle activiteiten en er was een pauze. De kinderen kregen wat te drinken en wat te eten. Ondertussen waren wij de voetbalspullen die we mee hadden genomen aan het uitzoeken om deze daarna aan de kinderen uit te delen.

De kinderen gingen in een cirkel zitten en kregen allemaal een voetbalshirt. Ze waren hier zó blij mee! Toen we klaar waren werden we uit dankbaarheid toegezongen door allemaal kinderen in FC Barcelona- en Ajaxshirts. Het was een bijzondere ervaring.

Dit herinnerde ons er aan waarom we nou écht aan deze expeditie meededen.

Hierna was het tijd om te lunchen voor ons en aangezien de band van de bus wéér lek was, gingen we lopend. We gingen lunchen bij de plek waar ons voetbalveld wordt gebouwd, ook komt hier een school. De lunch bestond uit koude pasta, broodjes en worstjes van de braai, en het smaakte allemaal heerlijk. Dit is de plek waar het allemaal echt zou gaan gebeuren. We zagen wel dat er veel werk te doen is. We hebben hier nog even geholpen met het isolatiemateriaal dat aan elkaar werd gemaakt, door de harde wind waaide het steeds weg en door erop te gaan liggen voorkwamen we dat. Dus door niks te doen hielpen we heel hard mee! We hebben de middag hier doorgebracht. ’s Avonds, toen het tijd was om naar huis te gaan, werden we nog voorgelezen uit de Zuid-Afrikaanse Bijbel en kregen we heerlijke, zelfgemaakte cakejes. Toen zijn we in de bus, die onderhand alweer gemaakt was, naar huis gereden. We schrijven dit wachtend op een heerlijk avondmaal, allemaal best moe natuurlijk.

Ondanks het harde werk wat ons te doen staat, zijn we nog steeds gemotiveerd!